مجله آشپزی شکمو

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» جاذبه‌های گردشگری قرقیزستان: بهترین‌های سفر در آسیای مرکزی

جاذبه‌های گردشگری قرقیزستان: بهترین‌های سفر در آسیای مرکزی

بهترین کارهایی که می‌توانید در قرقیزستان انجام دهید

زیبایی قرقیزستان در این است که از هر چیزی کمی دارد: مناظر کوهستانی دیدنی، دریاچه‌های بکر آلپ، سنت‌های غنی عشایری، تاریخ جذاب جاده ابریشم و فرهنگی که قرن‌ها تحت تأثیر آسیای مرکزی شکل گرفته است.


با وجود اینکه در سال‌های اخیر دسترسی به مناطق روستایی آسان‌تر شده است، بخش زیادی از زندگی روستایی این کشور بدون تغییر باقی مانده است، از جمله یورت‌های سنتی که در مراتع مرتفع تابستانی پراکنده شده‌اند و عقاب‌های طلایی که بر فراز دره‌های دورافتاده اوج می‌گیرند. سفر به قرقیزستان می‌تواند به همان اندازه که می‌خواهید ماجراجویانه باشد، چه به معنای استراحت در سواحل دریاچه ایسیک کول، پیاده‌روی در کوه‌های تین شان، اسب‌سواری در مراتع وسیع یا کشف مسیرهای کاروان باستانی باشد.


این مقاله به بررسی بهترین کارهایی که می‌توان در قرقیزستان انجام داد، از شگفتی‌های طبیعی دیدنی و بناهای فرهنگی گرفته تا ماجراجویی‌های فراموش‌نشدنی در فضای باز، می‌پردازد.


در اینجا مروری بر برترین فعالیت‌ها در قرقیزستان خواهید داشت؛ فرصتی برای شناخت بیشتر فرهنگ، طبیعت، تاریخ و زندگی روزمره در این کشورِ واقع در آسیای مرکزی! قرقیزستان کشوری نیست که صرفاً بتوانید از آن «بازدید» کنید؛ بلکه مقصدی است که باید آن را به آرامی تجربه کرد. تجربه‌ای که اغلب با غافلگیری همراه است و معمولاً بسیار فراتر از آن چیزی است که از پیش برنامه‌ریزی کرده بودید. در این راهنما، نه تنها به محبوب‌ترین فعالیت‌ها در قرقیزستان می‌پردازم ، بلکه تجربیاتی را معرفی می‌کنم که به شما کمک می‌کنند با فرهنگ، مناظر طبیعی و مردم این سرزمین ارتباطی عمیق برقرار کنید.


کارهایی که باید در قرقیزستان انجام داد


از تش رباط دیدن کنید

تاش رباط احتمالاً برجسته‌ترین بنای تاریخی قرقیزستان است؛ در واقع، این بنا یکی از جالب‌ترین مکان‌ها در کل منطقه آسیای مرکزی است و وجود آن کاملاً با این باور رایج که قرقیزستان بیشتر به مناظر طبیعی اهمیت می‌دهد تا مکان‌های تاریخی، در تضاد است.


تاش رباط یک بنای تاریخی  بی‌نظیر از جاده ابریشم است : کاروانسرایی کوچک اما بی‌نقص مربوط به قرن پانزدهم که پناهگاهی برای بازرگانان و مسافران در امتداد یکی از مسیرهای ناهموار جاده ابریشم بوده است. موقعیت مکانی آن حتی قابل توجه‌تر است: دور از دید، نیمه مدفون در دامنه تپه، بالای دره‌ای در ارتفاع ۳۵۳۰ متری از سطح دریا.


این بنا کاملاً از سنگ ساخته شده و تا نیمه در دامنه تپه فرو رفته است، جایی که تقریباً به صورت ارگانیک مانند یک برآمدگی سنگی از آن بیرون زده است. این بنا به شکل مستطیل پهنی است که ۳۶ متر طول دارد اما از بیرون کوچکتر به نظر می‌رسد زیرا بخشی از ساختار داخلی آن در زیر دامنه تپه قرار دارد. ورودی جلویی به یک تالار مرکزی منتهی می‌شود که توسط شبکه‌ای از اتاق‌های کوچک، در مجموع حدود ۳۰ اتاق، احاطه شده است که به عنوان اتاق خواب، سلول‌های زندان، آبدارخانه و نمازخانه استفاده می‌شدند.


پیاده‌روی از تاش رباط

تاش رباط پایگاه خوبی برای پیاده‌روی یا اسب‌سواری است. می‌توان اسب‌ها را از سرایدار تاش رباط کرایه کرد که ساعتی حدود ۳۰۰ سام دریافت می‌کند و در صورت نیاز می‌تواند با ۲۵۰۰ سام در روز راهنما ارائه دهد.


یکی از مسیرهای کلاسیک پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری از تاش رباط، صعود به خط الراس رشته‌کوه آت-باشی است که مشرف به دریاچه چاتیر-کول است، یک صعود دشوار ۴ تا ۵ ساعته یا یک سفر رفت و برگشت ۷ تا ۸ ساعته. این خط الراس تقریباً در ارتفاع ۴۰۰۰ متری قرار دارد و بنابراین مناظر فوق‌العاده‌ای از دریاچه و دره وسیع آک-سای ارائه می‌دهد. طبیعتاً، ارتفاع بالا کار را سخت می‌کند و هوا نیز می‌تواند بسیار متغیر باشد، و احتمال برف یا تگرگ در هر زمان از سال وجود دارد.


بالا رفتن از این مسیر طاقت‌فرسا است، اما پاداش آن، چشم‌انداز وسیع و بی‌نظیر آن است، به طوری که برخی از زیباترین مناظر آسیای مرکزی در هر جهتی گسترده شده‌اند.


سایمالو-تاش را کشف کنید

سایمالو-تاش در زبان قرقیزی به معنای «گلدوزی شده» یا «سنگ‌های طرح‌دار» است و این توصیف بدی برای دورافتاده‌ترین و قطعاً دیدنی‌ترین مجموعه سنگ‌نگاره‌های این کشور نیست. در اینجا، در ارتفاعات یک فلات آلپی تنها، حدود ۱۱۰۰۰ سنگ‌نگاره در دامنه‌های دو یخ‌رفت یخچالی پراکنده شده‌اند که باستان‌شناسان، نه چندان خلاقانه، آنها را سایمالو-تاش یک و سایمالو-تاش دو نامگذاری کرده‌اند. بزرگترین آنها، سایمالو-تاش یک، ۳ کیلومتر طول دارد.


این سنگ‌نگاره‌ها که بر روی سنگ‌های بازالتی براق حکاکی شده‌اند، حداقل به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد در عصر برنز برمی‌گردند و ممکن است حتی قدیمی‌تر هم باشند. آن‌ها به احتمال زیاد نشان‌دهنده‌ی نذوراتی هستند که از دره‌های پایین به این مکان مقدس آورده می‌شدند. خود این مکان بدون شک از دیرباز مقدس تلقی می‌شده است و اعتقاد بر این است که برکه‌ی کوچکی که در وسط راهروی پایینی قرار دارد، محل رفت و آمد شمن‌ها بوده است.


نیتی که این اثر هنری را هدایت می‌کند به اندازه محتوای آن معنادار است. این سنگ‌نگاره‌ها کمتر صفحات سنگی یک دفتر طراحی ماقبل تاریخ هستند، بلکه اعمال فردی جادوی دلسوزانه‌ای هستند که در آن‌ها هنرمند، با نمایش فیزیکی آرزوی خود - شکار موفق، منبع آب خوب، آفتاب برای محصولات - از خدایان کمک خواسته است: بالای کوهی در ارتفاع ۳۲۰۰ متری جای بدی برای احضار ارواح نیست.


رسیدن به «استون‌هنج آسیای مرکزی»، همانطور که گاهی اوقات به شوخی به سایمالو-تاش گفته می‌شود، اصلاً آسان نیست. در وهله اول، معمولاً نیاز به رسیدن به کازارمن، روستایی است که به عنوان پایگاهی برای بازدید از این مکان سنگ‌نگاره استفاده می‌شود، که خود مکانی نسبتاً دورافتاده و نه چندان دلپذیر است.


این مکان در ارتفاع ۳۲۰۰ متری بالای کوه قرار دارد و اگرچه از نظر فنی دشوار نیست، اما صعود به سنگ‌نگاره‌ها طولانی و کند است، شاید ۴ ساعت بالا و ۳ ساعت پایین، و به مقدار مشخصی استقامت نیاز دارد. قطعاً یک راهنما ضروری است.



اقامت در اردوگاه یورت‌ها

یکی از بهترین و منحصربه‌فردترین تجربه‌ها در قرقیزستان است؛ به‌ویژه اگر بخواهید با فرهنگ عشایری آسیای مرکزی بیشتر آشنا شوید. قرقیزستان در میان کشورهای آسیای مرکزی، در دسترس‌ترین فرهنگ عشایری را دارد. امروزه بسیاری از مردم قرقیز به شیوه‌ای نیمه‌عشایری زندگی می‌کنند. این بدان معناست که عشایر در سردترین ماه‌های سال در شهرها و روستاهای کوچک ساکن می‌شوند، اما با آغاز فصل تابستان، در «جایلو»ها (مراتع کوهستانی) اردو می‌زنند و روزهای خود را به رسیدگی به گله‌ هایشان می‌گذرانند.


شنا در دریاچه ایسیک کول

دریاچه ایسیک کول، دومین دریاچه بزرگ آلپی جهان، نام خود را از استانی گرفته است که خط ساحلی دریاچه را احاطه کرده و در امتداد رشته کوه‌های مرتفع تین شان تا مرز چین امتداد دارد. استان ایسیک کول که از نظر مساحت حدود 20 درصد از خاک قرقیزستان را تشکیل می‌دهد، کمی بیش از 500000 نفر جمعیت دارد که اکثریت قریب به اتفاق آنها در اطراف سواحل دریاچه زندگی می‌کنند.


نام دریاچه که به صورت ایسیک کول یا ایسیک-کول نیز نوشته می‌شود، در زبان قرقیزی به معنای دریاچه گرم است، همانطور که معادل چینی آن، زه-های، نیز به همین معنی است. دلیل خوبی برای این امر وجود دارد: در بخشی از جهان که دمای زمستان می‌تواند به ۲۵ درجه سانتیگراد یا حتی بدتر کاهش یابد، سواحل دریاچه دارای آب و هوای نسبتاً مطبوعی است و حتی مناسب‌تر اینکه، آب‌های آن هرگز یخ نمی‌زنند. این موضوع با توجه به اینکه دریاچه در ارتفاع قابل توجهی - ۱۶۰۶ متر بالاتر از سطح دریا - قرار دارد، تعجب‌آورتر است.


دانشمندان مدت‌هاست که در مورد سازوکار دقیق این موضوع بحث می‌کنند و به نظر می‌رسد که به ترکیبی از فیزیک آب‌های عمیق، شوری اندک و فعالیت‌های حرارتی زیرزمینی مربوط می‌شود. اکثر مردم محلی کمتر در این مورد تردید دارند و صرفاً از آرامشی که دریاچه ارائه می‌دهد سپاسگزارند و فرض می‌کنند که این به دلیل گرم شدن آب توسط گرمایی است که از هسته زمین به بالا می‌آید.


تامچی

این روستای کوچک که در ساحل شمال غربی دریاچه ایسیک کول واقع شده است، در طول سال‌ها به عنوان جایگزینی آرام‌تر و کم‌سروصداتر برای چولپون آتا، در بین گردشگران داخلی و قزاق محبوبیت بیشتری پیدا کرده است.


با وجود تعداد کمی اقامتگاه خانگی و یک پروژه گردشگری اجتماعی (CBT) که در اینجا نیز برقرار است، این روستا به طور فزاینده‌ای مورد توجه بازدیدکنندگان خارجی نیز قرار گرفته است، چه به عنوان توقفی شبانه در حین سفر در امتداد ساحل شمالی دریاچه ایسیک کول، و چه به عنوان مکانی برای استراحت پس از یک پیاده‌روی طاقت‌فرسا. به عنوان یک روستا، مکانی دلپذیر اما نسبتاً معمولی است، اما چیزی دارد که اکثر روستاهای دیگر ندارند: مکانی درست در کنار آب و یک ساحل طولانی در کنار دریاچه.


جاذبه اصلی تامچی، محیط طبیعی آن است: مکانی ساحلی با پس‌زمینه‌ای از کوه‌های رشته‌کوه کونگی آلاتو. در هر دو جهت، پیاده‌روی‌های دلپذیری در امتداد ساحل وجود دارد. در تابستان، روس‌ها و قرقیزهای زیادی در دریاچه شنا می‌کنند و خانواده‌ها در ساحل پیک‌نیک می‌کنند یا در چادرهایی که در امتداد آن برپا شده‌اند، غذا می‌خورند.


زندگی عشایری را در سواحل دریاچه سونگ کول تجربه کنید

از بسیاری جهات، دریاچه سونگ کول نمونه بارز قرقیزستان است. این دریاچه تقریباً نمونه‌ای از طبیعت بکر است و تمام عناصر لازم برای خلق تصویری بی‌نقص از سبک زندگی عشایری قرقیزستان را در خود جای داده است: یک دریاچه وسیع کوهستانی، عشایر سوار بر اسب، یورت‌ها، مراتع سرسبز، کوه‌های پوشیده از برف و گله‌های دام.


با شرایط مناسب - غروب خورشید طلایی بر فراز آب‌های آرام؛ تبدیل شدن حلقه کوه‌های اطراف به پس‌زمینه‌ای بنفش و مخملی؛ صدای گاوهای نامرئی هنگام غروب - این منظره تقریباً بیش از حد ایده‌آل است که واقعی باشد. حتی در شرایط نه چندان مطلوب - باران شدید، تگرگ ناشی از باد، طوفان الکتریکی که در اطراف ساحل می‌غرد - هنوز هم کاملاً نشاط‌آور است. 


بهترین زمان برای بازدید از دریاچه سونگ کول بین ژوئن و سپتامبر است، اگرچه شروع و پایان فصل می‌تواند در شب بسیار سرد باشد - حتی در ماه اوت هم هوا به سختی بالای صفر درجه است. در خارج از این دوره، جایی برای اقامت در دریاچه وجود نخواهد داشت زیرا تمام یورت‌ها برچیده می‌شوند و گله‌داران به دره‌ها بازگردانده می‌شوند.


بازدید از این دریاچه در خارج از ماه‌های تابستان توصیه نمی‌شود، نه صرفاً به دلیل کمبود محل اقامت یا هوای سرد: بخشی از تجربه سونگ-کول، درک چگونگی زندگی عشایر قرقیز در هماهنگی با محیط زیست خود است و تجربه دریاچه بدون حضور مردم، حق مطلب را به طور کامل ادا نمی‌کند.


پیاده‌روی در اطراف دریاچه ساری-چلک

دریاچه ساری-چلک یکی از گوهرهای واقعی قرقیزستان است - جاذبه‌ای بزرگ که دسترسی به آن کمی دشوار است، اما همانطور که اکثر بازدیدکنندگان گواهی می‌دهند، ارزش تلاش کردن را دارد. ساری-چلک (به معنای واقعی کلمه سطل زرد) دریاچه‌ای نسبتاً کوچک و کوهستانی است که در میان درختان مخروطی و جنگل‌های میوه و آجیل باقی‌مانده در ارتفاع ۱۸۷۳ متری قرار دارد. این دریاچه تنها بخشی از ذخیره‌گاه زیست‌کره ساری-چلک است که در مجموع هفت دریاچه دارد و از بیش از هزار گونه گیاهی، ۱۶۰ پرنده و ۳۴ پستاندار، از جمله گونه‌های نادری مانند خرس، سیاه‌گوش و پلنگ برفی، محافظت می‌کند.


موقعیت باشکوه آلپی آن در میان جنگل‌ها و صخره‌های سنگی به اندازه خود دریاچه چشمگیر است و دامنه‌های شیب‌دار اطراف دریاچه، جنگل‌های انبوه کاج، صنوبر و ارس را در خود جای داده‌اند. در ارتفاعات کمی پایین‌تر، توده‌های درهم‌تنیده درختان گردو و میوه‌های وحشی از جمله گردو، پسته، سیب و گلابی وجود دارد. 


اگرچه قرار نیست حتماً به این منطقه بیایند، اما بسیاری از مردم محلی برای جمع‌آوری میوه‌های جنگلی به این بخش از منطقه حفاظت‌شده می‌آیند. بازدیدکنندگان محلی نیز گاهی اوقات در آخر هفته‌های تابستانی که هوا خوب است، به تعداد زیاد به دریاچه می‌آیند و منطقه اطراف پارکینگ در چنین مواقعی می‌تواند بسیار شلوغ شود. معمولاً بازدید در اواسط هفته ترجیح داده می‌شود.


درباره فرهنگ محلی در ارسلان‌باب بیشتر بدانید

ارسلان‌باب در مرکز یکی از قابل توجه‌ترین مناطق قرقیزستان قرار دارد - جنگل وسیع گردوی باستانی که از شرق و غرب روستا امتداد یافته و مساحتی بالغ بر ۱۱۰۰۰ هکتار را پوشش می‌دهد. روستای بزرگ و وسیع ارسلان‌باب به عنوان مرکز بازار کل منطقه و همچنین یک تفرجگاه تابستانی با آب و هوای ملایم عمل می‌کند.


با این حال، ارسلان‌باب در واقع چیزی فراتر از این است: برخلاف انتظار در قرقیزستان، خود روستا مکانی بسیار جذاب با جمعیتی تقریباً کاملاً ازبک است و با مناظر کوهستانی زیبا، مردم محلی خونگرم و یک گروه محلی پیشگام CBT، به عنوان پایگاهی برای پیاده‌روی در تپه‌های اطراف روستا یا به عنوان نقطه شروع یا پایان برای پیاده‌روی‌های پرانرژی‌تر در اعماق کوهستان، بی‌نظیر است.


بدون دور شدن از روستا، کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. از زیارتگاه ارسلان‌باب-آتا، یکی از مهم‌ترین اماکن زیارتی منطقه، بازدید کنید، یک سفر یک روزه به آبشارهای اطراف داشته باشید یا برای تماشای مناظر پانوراما از جنگل وسیع گردو، در تپه‌های اطراف پیاده‌روی کنید. اسب‌سواری یکی دیگر از راه‌های عالی برای گشت و گذار در منطقه است، در حالی که کسانی که در زمستان به اینجا می‌آیند می‌توانند با راهنماها و مربیان محلی، اسکی و اسنوبرد سواری را ترتیب دهند و ارسلان‌باب را به مقصدی جذاب در هر فصلی تبدیل کنند.


در رشته کوه مرکزی تین شان به کوهنوردی بروید

گوشه‌ای از جمهوری قرقیزستان که خود را بین قلمرو قزاقستان و چین در شرق کاراکول محصور کرده است، بدون شک وحشی‌ترین و دورافتاده‌ترین منطقه این کشور است. در این منطقه است که صفات عالی فراوانند: بلندترین کوه‌ها، سردترین دماها، طولانی‌ترین یخچال‌های طبیعی، خاکستری‌ترین کوهنوردان و عجیب‌ترین پدیده‌های طبیعی.


این منطقه پوشیده از یخ، برف و قله‌های ناشناخته است - حتی برای اکثر عشایر سرسخت قرقیز، بسیار مرتفع و نامناسب برای سکونت. این منطقه محل بلندترین قله قرقیزستان (دومین قله بلند در اتحاد جماهیر شوروی سابق)، چهارمین یخچال طبیعی طولانی جهان، یک دریاچه شگفت‌انگیز در حال ناپدید شدن و اگر به این چیزها اعتقاد دارید، مکان دورافتاده‌ای است که یک بشقاب پرنده غول‌پیکر در آن سقوط کرده است.


برخلاف دره‌های نزدیک‌تر به کاراکول، اینجا جایی برای پیاده‌روی‌های آرام کوهستانی نیست و در واقع فقط برای کوهنوردان متعهد و باتجربه و کسانی است که از خدمات پشتیبانی راهنماها و باربرها استفاده می‌کنند. صرف نظر از میزان پشتیبانی تاکتیکی، تناسب اندام و استقامت ضروری است. بازدید از این منطقه نیاز به صرف زمان، انرژی و پول قابل توجهی دارد، اما کسانی که از پیاده‌روی در این منطقه بازمی‌گردند، همواره اصرار دارند که ارزشش را داشته است. 


نکات مسافرتی

هیچ مسافری نمی‌تواند قرقیزستان را بدون نوشیدن یک لیوان کومیس ترک کند - آن را یک آیین آغازین در نظر بگیرید. این نوشیدنی خامه‌ای، گازدار و کمی الکلی از شیر مادیان تخمیر شده تهیه می‌شود - ممکن است عادت کردن به آن کمی طول بکشد، اما در بین دامداران اسب‌دار محبوب است. برای اینکه واقعاً مانند یک عشایر غذا بخورید، حتماً ماست خشک ترش معروف به کورت را نیز امتحان کنید.


گشت و گذار

پروازهای داخلی بیشکک را به اوش در جنوب، دروازه‌ای به دره آلای در نزدیکی مرز تاجیکستان، متصل می‌کنند. برای اکثر مقاصد دیگر، احتمالاً به یک اتوبوس بین شهری یا یک تاکسی مینی‌ون مشترک نیاز دارید که هنوز با نام روسی خود شناخته می‌شود: مارشروتکا. آنها همه شهرها و روستاهای بزرگ را به هم متصل می‌کنند. برای هر جای دورتر، کرایه ماشین یا یک گشت و گذار با راهنما که شامل حمل و نقل می‌شود را در نظر بگیرید.


چه زمانی بازدید کنیم

کوهنوردان و اسکی‌بازان آلپ می‌توانند از دسامبر تا آوریل در برابر بارش برف مقاومت کنند. برای بقیه، تابستان فصل آشکاری برای بازدید از قرقیزستان است. این زمانی است که دامداران با گله‌هایشان از روستاهای خود کوچ می‌کنند و ماه‌های گرم را در چادرهای یورت در مراتع کوهستانی سپری می‌کنند. دما در ارتفاع بالای ۱۸۰۰ متر به شدت کاهش می‌یابد، بنابراین تابستان بهترین زمان برای پیاده‌روی در ارتفاعات بالا یا اسب‌سواری است.


دریاچه ایسیک‌کول

روستاها و شهرهای بسیاری در اطراف این دریاچه عظیم وجود دارند که می‌توانید از طریق آن‌ها به کنار آب بروید و از این دریاچه لذت ببرید؛ دریاچه‌ای که یازدهمین دریاچه بزرگ جهان و دومین دریاچه شور بزرگ روی کره زمین محسوب می‌شود.


بسته به اینکه در کدام بخش از دریاچه حضور داشته باشید، می‌توانید انواع ورزش‌های آبی را تجربه کنید. با اینکه آب دریاچه شور است و به همین دلیل یخ نمی‌زند، اما شوری آن به اندازه آب دریا نیست. من آب را چشیدم؛ تقریباً قابل نوشیدن است (البته توصیه نمی‌کنم این کار را انجام دهید، اما اگر هم امتحان کنید، اتفاق بدی نخواهد افتاد).



قالب های خاص سنگ مصنوعی
فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  خرید آنتی ویروس   |   وکیل حقوقی   |   مجله آشپزی   |   مشاور ایرانی در لندن   |   خرید کتراک   |   ایکس بادی تهرانپارس   |   آزمون نظام مهندسی   |   بلاگسازان   |   لیبل رایگان   |   آموزش تصویری حرکات بدنسازی   |   فروش تجهیزات ویپ   |   خرید گونی   |   خدمات گرافیک و طراحی سایت  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


✕ ابزار آلات و رنگ های شمع سازی ابزار آلات و رنگ های شمع سازی مشاهده