وبلاگ جاذبه های گردشگری
» جاذبه های گردشکری برای سفر به آسیا
چرا آسیا بزرگترین قاره جهان است؟
قاره پهناور آسیا سرزمینی با تاریخ گسترده و مدرن به همان اندازه جالب است. معابد و ویرانه های باستانی روی زمین پراکنده هستند و سنت های دیرینه هنوز در قلب و ذهن مردم در بسیاری از مناطق ریشه دوانده است. با این حال، آسیا قارهای است در حال تغییر، با پیشرفتها و شیوههای تفکر مدرن که در فرهنگ مدرن نفوذ کرده است. این تضاد به مسافران فرصتی منحصر به فرد برای دیدن کشور های در حال تغییر می دهد.
برخی از حقایق در مورد آسیا
آسیا از نظر مساحت و جمعیت بزرگترین قاره از پنج قاره سیاره زمین است. اصطلاح آسیا به طور متعارف به بخش شرقی خشکی اوراسیا به اضافه کشور جزیره ای ژاپن و کشورهای جزیره ای دریای جنوب شرقی آسیا اطلاق می شود. این قاره تقریباً به طور کامل در شمال خط استوا به جز برخی از جزایر جنوب شرقی آسیا واقع شده است . آسیا از طریق تنگه سوئز به آفریقا متصل می شود و با اروپا (بخشی از همان خشکی) در امتداد کوه های اورال و در سراسر دریای خزر هم مرز است . مساحت آسیا حدود 49.7 میلیون کیلومتر مربع (19189277 مایل مربع) است که معادل 30 درصد از کل مساحت زمین است.
چند کشور در آسیا وجود دارد؟
این منطقه توسط 50 کشور مشترک است. بزرگترین کشور از نظر مساحت روسیه است ، با بیش از 17 میلیون کیلومتر مربع، که 13 میلیون کیلومتر مربع (77٪) در آسیا است. دومین کشور بزرگ آسیایی چین با مساحت 9.6 میلیون کیلومتر مربع است. کوچکترین کشور مستقل در آسیا کشور جزیره ای مالدیو با 298 کیلومتر مربع است.
مطلب مرتبط
بر بلندای پاریس- جایی که تاریخ و زیبایی به هم میپیوندند پنج منطقه آسیا کدامند؟
آسیا از نظر مساحت و جمعیت بزرگترین قاره جهان است. مساحت آن حدود 17 میلیون مایل مربع است و بیش از 4.5 میلیارد مساحت دارد. آسیا از 48 کشور تشکیل شده است که سه کشور آن فرا قاره ای هستند. آسیا با توجه به بزرگی آن بر اساس عوامل بسیاری از جمله فرهنگی، سیاسی و غیره تقسیم بندی شده است. از نظر فیزیوگرافی، پنج منطقه اصلی آسیا وجود دارد.
اینها آسیای مرکزی، آسیای شرقی ، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و آسیای غربی هستند. منطقه دیگری را می توان به عنوان شمال آسیا تعریف کرد که شامل بخش عمده سیبری روسیه و بخش های شمال شرقی آسیا می شود. در زیر به پنج بخش اصلی آسیا به تفصیل اشاره شده است.
امکانات سفر در آسیا از پیاده روی در هیمالیا، شنا کردن در سواحل تایلند یا بالی، کشف شهر ممنوعه در پکن، قدم زدن در امتداد دیوار بزرگ چین، خیره شدن به تاج محل، سوار شدن بر فیل در نپال، یا بالا رفتن متفاوت است. کوه فوجی در ژاپن. برخی از مشهورترین مکان های باستان شناسی جهان نیز در آسیا یافت می شوند، از جمله آنگکور وات در کامبوج، باگان در میانمار و ارتش سفالی در چین. صرف نظر از اینکه یک مسافر به دنبال چه چیزی است، مطمئناً آن را در جایی در آسیا خواهد یافت.
برخی از بزرگترین جاذبه های آسیا، شهرها هستند که هر کدام به طور مشخص منحصر به فرد هستند. مکان هایی مانند کاتماندو، سنگاپور، هنگ کنگ، دهلی، بمبئی و بانکوک را نباید از دست داد. کشور های جزیره ای اقیانوس آرام از جزایر کوچک در دریای به ظاهر بی پایان گرفته تا قاره وسیع استرالیا را شامل می شود. هر یک از این کشورها هویت متمایز خود را دارند و تجربه منحصر به فردی را برای مسافرانی که به این سواحل دوردست سفر می کنند ارائه می دهند. استرالیا و نیوزلند دو مقصد پربازدید در اقیانوس آرام هستند، اما مکان هایی مانند جزایر کوک و فیجی نیز فرهنگ های جالب و سواحل زیبایی را در بهشتی دورافتاده ارائه می دهند.
استرالیا ترکیبی جالب از سنت های قدیمی و ریتم های معاصر است. با همه چیز، از شهرهای مدرن ساحلی گرفته تا شهرهای فراموش شده در Outback، جایی که به نظر می رسد زمان در آن متوقف شده است. شهرهای پر رونق ملبورن، سیدنی، بریزبن و پرث از ایستگاههایی که مسافران ممکن است در فضای داخلی وسیع با آنها برخورد کنند، بسیار دور هستند. اما این تضاد است که این کشور را برای مسافرانی که برای کشف کامل آن وقت صرف میکنند، جالب و جذاب میکند. نیوزلند عمدتاً یک کشور روستایی است، جاییکه تپهها و مزارع گوسفند بیشتر منظره را شکل میدهند.
شهرهای اوکلند و ولینگتون و همچنین سایر شهرهای کوچکتر چهره ای مدرن به کشور ارائه می دهند. بیشتر مسافران خود را در اوکلند یا ولینگتون می بینند، اما اکثریت آنها برای دیدن جاذبه های طبیعی زیبای نیوزلند می آیند. در صدر این فهرست، انواع گردشگری یخچالهای طبیعی جزیره جنوبی، میلفورد ساند، قرار دارند.
مردم آسیای جنوب شرقی
ویژگی بیشتر کشورهای جنوب آسیا، گذشته استعماری و پیچیدگی قومی است . قدرت های استعماری مرزهای ثابت و وابستگی ها و نامگذاری های قومی ثابت را به عنوان واحدهای بی زمان گذشته معرفی کردند. پس از استقلال پس از جنگ جهانی دوم، کشورها باید خود را به عنوان ملت های مدرنی که علاوه بر اکثریت، شامل بسیاری از مردمان مختلف هستند، تعریف می کردند. بنابراین طبقه بندی های قومی مدرن اغلب یک رویارویی سیاسی با گذشته استعماری است. بنابراین در میانمار (برمه)، جایی که رژیم ادعا می کند که علاوه بر بزرگترین گروه (برمه) 135 "نژاد ملی" مختلف تحت یک هویت مشترک میانماری در مقابل 8-10 "نژاد" یعنی گروه های قومی بزرگتر جمع شده اند.
غذاهای جنوب شرقی آسیا
غذاهای این منطقه یک غذای ترکیبی تصفیه شده، غنی و جهانی است که تأثیراتی از فرهنگ غذایی چینی، هندی و پلینزی دارد. رایج ترین مواد خام مرغ، اردک، ماهی و صدف هستند که با محدودیت های مذهبی مواجه نیستند. مسلمانان از انواع گوشت های ذبح شده شرعی مانند گوشت گاو استفاده میکنند، میوه ها در کنار سبزیجات به عنوان همراه در غذاها استفاده می شود، در حالیکه هر دو در سالاد ها نیز خام به نظر میرسند. انتخاب میوه بسیار زیاد است: آناناس، دوریو، آجیل جینکو، کامکوات، لیچی ، انبه، پاپایا و رامبوتان علاوه بر موز و مرکبات وارداتی
فلفل اسپانیایی، زنجبیل، زعفران، دارچین، جوز هندی و سایر ادویههای مشرق زمین در ترکیبات مختلف همراه با خمیر نارگیل، سیر، موسیر، باد رنجبویه و گشنیز ظاهر میشوند. سامبال اندونزیایی سس های آماده ای هستند که غالب آن فلفل قرمز در انواع شور، ترش و شیرین است.
این غذا به طور سنتی شامل چندین غذا است که همزمان با برنج قهوه ای یا رشته فرنگی سرو می شود سوپ ها و خورشهای ماهی، گوشت، میوه و سبزیجات مانند ناسی گورنگ اندونزیایی با چاشنی هایی مانند نارگیل تازه یا سرخ شده رنده شده، تکه های موز، خیار خام همراه است. اسپرینگ رول ها در دستور های مختلف نیز محبوب هستند.
موسیقی جنوب شرقی آسیا
موسیقی جنوب آسیا بسیار کمتر از موسیقی غرب و شرق آسیا توصیف شده است.بطور خاص، موسیقی بسیاری از اقلیت های قومی منطقه به ندرت ذکر می شود، اما بسیار متنوع است. دو ماده برای توسعه موسیقی بامبو و برنز است و اما در حالیکه سازهای بامبو توجه زیادی در میان موسیقی شناسان به خود جلب نکرده است، گروه های گونگ به خوبی مستند شده اند. گروههای بزرگ جاوا و بالی شناخته شده ترین و پیچیدهترین گروهها هستند، تأثیر چینیها بر موسیقی به مناطق خاصی محدود شده است، به ویژه موسیقی هنری ویتنام و موسیقی هنری و شهری در مناطق دیگر با مهاجرت گسترده چینیها علاوه بر این، در میان گروه های اقلیت نزدیک به چین یافت می شود. در اینجا، خطوط ملودیک واضح از آلات موسیقی مجلسی صمیمی یا از انواع طبل، سنج و غیره در موسیقی تئاتر غالب است.
