وبلاگ جاذبه های گردشگری
» میراث صنعتی ایران در نساجی شاهکاری از نبوغ انسان
میراث صنعتی نساجی در فلات مرکزی ایران
در زمینه نساجی و بافندگی از موقعیت جغرافیایی مرکزی خود ،بهترین سود را برده است. ابریشم بافی در خاور دور، استفاده از پشم گوسفند برای بافت قالی توسط شبانان آسیای مرکزی، بافتن پشم و کتان توسط آشوری ها و کاربرد پنبه در نساجی بوسیله هندیان، از جمله تجربه هایی است که ایران درطول تمدن خود درافزایش دانش نساجی از آن بهره جسته است .ولی هرگاه بافنده ایرانی روش جدیدی را اقتباس می کرد بی درنگ آن را با راه و روش خود تطبیق می داد و تلاش می کرد تا از لحاظ فنی آن را بهبود بخشد
سالهای آخر قرن نوزدهم تغییراتی را ایجاد کرد که تأثیر آن نه تنها در اروپا ، بلکه با گذشت زمان ، در مناطق مختلف جهان رخ داد. انقلاب صنعتی و پیامدهای آن باعث شکل گیری جوامع مدنی جدیدی شد و تغییرات قابل توجهی در روش و روند زندگی بشر این دوران ایجاد کرد. اساسی ترین تغییرات مربوط به روند ساماندهی بدنه شهرها است. این روند علاوه بر تغییر شکل منظر شهری ، به فصلی جدید در سبک ها و روش های معماری تبدیل شد.
توسعه میراث صنعتی نخ ریسی و بافندگی (نساجی) در ایران نشان می دهد که این میراث به عنوان یک کارکرد تازه یافت شده نشانه ای از دوران مدرن ایران است که مناظر تعدادی از شهرهای ایران را تغییر داده است. بر این اساس ، شهرهای مهم ایران به دلیل تغییرات ذکر شده در بالا به "شهرهای صنعتی" معروف شدند.
الگوهای مختلف میراث صنعتی با عملکرد آن مطابقت داشته و تحت تأثیر شرایط آب و هوایی مناطق نیز قرار داشته اند. ساختمانهایی که برای اهداف صنعتی ساخته شده اند به دلیل ظهور ابزارها و ماشین آلات جدید ، افزایش تولید و تعداد کارگران و غیره دارای فضاهای طولانی و طولانی هستند. آنها همچنین موظف به رعایت یک سری استانداردها و مقررات بودند بنابراین نوع جدیدی از معماری ، یعنی نمایانگر یک معماری کاملاً کاربردی. ویژگی های این معماری جدید کاملاً متفاوت با معماری سنتی است.
هر یک از این سازه ها نمونه های نمونه ای از میراث صنعتی در رابطه با نخ ریسی و بافندگی با عملکرد خاص و همچنین در مورد شرایط آب و هوایی بودند به عنوان مثال در اصفهان بیشتر به استفاده از ترکیبی از الگوهای معماری مدرن و سنتی وجود دارد در حالی که در یزد معماری سنتی خود را مانند استفاده از سالنهای ستون دار با طاق و گنبد همراه با تزئینات سنتی و محلی حفظ کرده اند. میراث صنعتی نساجی یک نامزد سریال است که شامل مجموعه ای از شاهکارهای معماری مربوط به صنعت نساجی در فلات مرکزی ایران است.
توجیه ارزش جهانی برجسته
در طول ظهور روشها و ابزارهای مدرن ، توسعه فن آوری و تولید انبوه ، جامعه از کشاورزی به جامعه صنعتی تغییر کرده است و با راه اندازی کارخانه ها ، سرعت رشد اقتصادی و تولید به سرعت بالا رفت که باعث تغییر روش زندگی و ایجاد بسیاری از آنها شد. میراث صنعتی نساجی در ایران تأثیر عمیقی در توسعه اوضاع اقتصادی و اجتماعی منطقه دارد ، علاوه بر این نقش مهمی که صنعت نساجی در برنامه ریزی شهر و شهرسازی دارد از آنجا که کارخانه های ساختمانی به الزامات دیگری از جمله مسکن و راه سازی منجر شده اند ، بر این اساس شهر برای سازگاری با آن تغییر کرده ، شهرک ها و مسیرهای جدید در اطراف مناطق صنعتی ساخته شده اندو هم چنین تراکم جمعیت در مناطق مختلف منطقه تغییر کرده است.
مطلب مرتبط
جاذبه های آسیا: زیباترین و ارزانترین مناطق گردشگری 
علاوه بر این ، تلاقی بین مدرنیته و سنت ها در معماری ، شهرسازی و حتی تعاملات اجتماعی رخ داده است. ایده مربوط به معماری صنعتی از غرب به وجود آمد اما از طریق هنرمندان و معماران ایرانی این ایده مطابق با سنت ها و اقلیم ایرانی سازگار شد ، بنابراین ، ایده ها و فن آوری های مدرن همراه با مصالح بومی و معماری اقلیمی و سبک منحصر به فردی از این طریق ایجاد شد.
میراث صنعتی ایران در نساجی شاهکاری از نبوغ انسان در طراحی ، عملکرد و اجزای آن ، تنوع فضاهای مختلف و نحوه جمع آوری آنها ، زیبایی و کارایی ایجاد کرده است.
پس از ظهور انقلاب صنعتی در ایران و تأسیس کارخانه های صنعتی به دلیل تشکیل صنایع جدید در زمان پهلوی اول و همچنین ادامه بخشی از صنایع سنتی مهم ایران مانند ساخت ریسندگی و بافندگی ، صنعتی معماران و سازندگان شاهکاری خلق کردند که ترکیبی درخشان است که از ساختمانهای اصلی در کشورهای اروپایی و صنعت سنتی ایران الهام گرفته شده است. معماری این کارخانه های متنوع صنعتی ریسندگی و بافندگی از ارزشهای جهانی برخوردار است.
فناوری در ساخت و ساز با توجه به آب و هوا با مواد جدید و مواد محلی در هر منطقه یا ترکیبی از هر دو تنظیم شده است. از نظر تزئینی این صنعت تحت تأثیر هنرمندان و صنعتگران ایرانی قرار گرفت ترکیبی موفق از معماری اروپایی و ایرانی از طریق ساختار و سازماندهی فضاهای صنعتی ، نما و دکوراسیون محلی صنعتی ، با چنان ظرافت انجام شده است که تشخیص مرز بین معماری اروپایی و ایرانی به سادگی امکان پذیر نیست. طراحی فضاهای مختلف با عملکردهای مختلف ، تأمین نور لازم و وجود فناوری خاص را نشان می دهد.
میراث صنعتی نساجی ایران نمونه قابل توجهی برای ترکیب صنعت مدرن با معماری سنتی است. این ترکیب ، از طریق یک ادغام خلاقانه ، نقش بسزایی در ترکیب این نقشه ها و روابط عملکردی آنها با اشکال ساختمان ها دارد. معماری صنعت مختلف نساجی از تهیه مواد اولیه تا تولید به وضوح باعث برجستگی معماری صنعت نساجی ایران در ترکیب با معماری سنتی و با توجه به نیاز صنعت مدرن با سازگاری با محیط شهری می شود که منجر به بروز نوع خاصی معماری می شود
اصالت و / یا صداقت
میراث صنعتی نساجی در ایران اصالت خود را در طراحی ، عملکرد و مواد حفظ کرده است. به منظور اطمینان از پایداری ساختمان ، در صورت لزوم مجموعه ای از ترمیم های لازم در هر بخش از مجموعه صنعتی انجام شده است. با استفاده از مواد مناسب و سازگار ، کارگر سنتی و نیروی کار باتجربه ، سعی در احترام گذاشتن به طرح اصلی و ارزش معماری آنها بوده است.
مقایسه با سایر خصوصیات مشابه
میراث صنعتی نساجی در فلات مرکزی ایران با موارد زیر قابل مقایسه است:
سالتایر ، یورکشایر غربی ، انگلستان ، که یک دهکده صنعتی نیمه دوم قرن نوزدهم به خوبی حفظ شده است. کارخانه های نساجی ، ساختمانهای عمومی و مسکن کارگران آن به سبک هماهنگ با کیفیت معماری بالا ساخته شده اند و تأثیر بسزایی در تحولات برنامه ریزی شهری از طریق انگلستان و فراتر از آن داشته است. سالتیر شاهد غرور و قدرت صنایع اساسی مانند منسوجات برای اقتصاد بریتانیا و جهان در قرن 19 و اوایل قرن 20 است. Saltaire با میراث صنعتی ایران در نساجی قابل مقایسه است زیرا ورود انقلاب صنعتی در ایران و ایجاد سایت های صنعتی باعث پیشرفت بزرگی در برنامه ریزی شهری و موقعیت های اجتماعی و اقتصادی در ایران شده است ، بعلاوه ،
نیو لانارک ، لانارکشایر جنوبی ، اسکاتلند ، ایجاد یک شهرک صنعتی نمونه در نیو لانارک ، که در آن برنامه ریزی و معماری با نگرانی انسانی تلفیق شده بود ، بنابراین ، تأثیر زیادی بر تحولات اجتماعی در طول قرن 19 و بعد از آن داشت. نیو لانارک در معرفی شیوه ای نوین در معماری صنعتی خلاق بود و با میراث صنعتی ایران در نساجی قابل مقایسه است زیرا ترکیبی بی نظیر از معماری مدرن و سنتی است. تلفیق معماری سنتی با نیازهای مدرن صنعتی و سازگاری با محیط شهری منجر به تجلی نوع خاصی از معماری در میراث صنعتی ایران در نساجی شد.
درونت در مرکز انگلیس شامل مجموعه ای از کارخانه های پنبه قرن 18 و 19 و یک چشم انداز صنعتی با اهمیت تاریخی و تکنولوژیکی است. دره درونت شاهد تولد سیستم کارخانه بود ، هنگامی که انواع جدیدی از ساختمان برای استقرار فن آوری جدید چرخاندن پنبه ساخته شد و در ایجاد اولین شهرک های مدرن صنعتی نقش داشت. همچنین ، در ایران این صنعت تحت تأثیر سبک های هنرمندان و صنعتگران ایرانی قرار گرفت. ترکیبی موفقیت آمیز از معماری غربی و سنتی ایران از طریق ساختار ، سازماندهی فضای صنعتی و حتی دکوراسیون آن چنان ظریف انجام می شود که شناخت مرز بین معماری اروپایی و ایرانی به سادگی امکان پذیر نیست ،
